Wondermooi IJsland
31 10 05 - 12:41.
We waren nog niet geland of mijn schoonmoeder en man keken hun ogen uit: wat is IJsland toch een prachtig en uniek land met z'n bruin-beige tinten en uitgestrekte lavavelden. In het hotel wachtte een verrassing: omdat ik er al twee keer eerder was geweest én we ter gelegenheid van onze trouwdag met beide moeders kwamen, kregen wij een suite in plaats van de gereserveerde kamer! 's Avonds stak er een pittige wind op. De receptioniste waarschuwde voor sneeuw. Ze kreeg gelijk, want toen we wakker werden, lag er een wit laagje. En het sneeuwde nog steeds! Terwijl we de bus instapten, die ons naar de mooiste plekjes zou brengen, grapten we nog tegen elkaar dat het typisch IJslands weer was. Maar een paar uur later werd het slechter. En nog slechter. De geiser sputterde een paar meter water de lucht in en sloeg door de stom meteen plat tegen de grond, waar hij normaal wel 30 meter omhoog spuit. De waterval was alleen uit de verte te bekijken: levensgevaarlijk om over de ijsgladde rotsen verder te lopen. Halverwege de middag werden alle touringcars teruggeroepen: noodweer was op komst. Maar gelukkig was het zaterdag weer mooi en genoten we van het warme bronwater van de Blue Lagoon temidden van een schitterend wit uitzicht. IJsland is best duur, want bijna alles moet worden geïmporteerd. Maar het is nog steeds niet de laatste keer dat ik er was: we gaan meteen sparen voor een volgend bezoek!
IJsland
26 10 05 - 17:25.
Vertu blessaður lesandi. Ég fara par dagur til Ísland. Mér þykir mjög vænt um Ísland. Sunnundagur heim. Bless!!
Mondhygiëniste
24 10 05 - 17:48.
'Ik stuur je een keer door naar de mondhygiëniste voor tandsteen', zei mijn tandarts resoluut. Verbaasd keek ik 'm aan, want normaalgesproken doet hij dat zelf. 'Bovendien', vulde ik aan, 'doet een behandeling bij een mondhygiëniste hartstikke zeer!' Nu was het zijn beurt om verbaasd te kijken. 'Karin, doet tandsteen verwijderen pijn bij een mondhygiëniste?' Hij speelde het goed of hij kon het echt niet geloven. 'Nee hoor', antwoordde zijn assistente, 'alleen mannen klagen wel eens, maar dat zijn per definitie watjes!' Niet geheel gerustgesteld maakte ik een afspraak. Toen ik een collega het verhaal vertelde, glimlachte ze. 'Ze heeft wel gelijk, je hoort mannen er eerder over klagen dan vrouwen. Ik ben er vorige week zelf nog geweest. En het valt allemaal best mee. Zolang ze maar van je ondertanden afblijven!' Drie keer raden waar bij mij het tandsteen zit!
Appeltaart
22 10 05 - 20:25.
Er waren nog een paar appels over van het kistje goudreinetten dat we van onze (schoon)ouders hadden gekregen. En in de supermarkt zaten de springvormen in de aanbieding. Niet alleen de doorsnee exemplaren, maar ook een paar schattige kleintjes! Een kennis van mijn moeder is ernstig ziek en heeft afgelopen week de eerste bestraling gehad. Onze overbuurman had zin in taart. Mijn schoonzusje wilde graag ruilen tegen verse tomatensoep. Dus hoe kun je je zaterdag nou beter besteden dan met het bakken van een paar appeltaarten? Blijkbaar ben ik stiekum toch een huisvrouw, want ik kijk in een heerlijk naar appeltaart en kaneel geurend huis terug op een zalige dag.
Erwtensoep
20 10 05 - 20:05.
Vanavond eten we erwtensoep. Mijn moeder heeft op haar eigen heerlijke wijze verse soep gemaakt en gaf een pannetje af bij ons. En omdat ik van huis uit gewend ben aan de combinatie met pannenkoeken, zet ik ook die op tafel. Mijn man daarentegen kent deze samenstelling niet. Hij eet van jongs af aan erwtensoep met roggebrood en spek. Of hartige pannenkoeken als hoofdmaaltijd. Bij de ijsbaan staan standjes waar je erwtensoep en worstenbrood kunt kopen. Elke winter opnieuw is het daar stampenddruk. Maar hoe dan ook: de soep wordt in elk geval nooit zo heet gegeten als hij wordt opgediend!
IJsland
19 10 05 - 19:53.
Nog één week, dan is het zover, dan tracteren we de moeders op een paar dagen IJsland. Als dank voor hun hulp en ondersteuning tijdens onze trouwdag. Als laatste adempauze voor mijn examen. En uiteraard omdat we het zelf ook leuk vinden! Ik ben er al twee keer eerder geweest, mijn man nog nooit. Hij weet dus niet wat hij zich moet voorstellen bij watervallen waar je uit kunt drinken, een geiser die genoemd is naar zichzelf, en een lagune waar je je steeds meer een eitje waant hoe dichter je naar het midden zwemt. IJsland, het land van de pure natuur, vulkanen en schuivende aardplaten, van de gletsjers en van het kleinere temperatuurverschil dan je verwacht. Het is daar een paar graden boven nul. Ze verwachten wat sneeuw halverwege volgende week! Nog acht nachtjes slapen. Als dat er van komt!
Assepoester
18 10 05 - 21:38.
Er lag een foldertje van AH in de bus, met de mogelijkheid om voor Assepoester-poppenkastpoppen te sparen. Ik ben al jaren een trouw Disneyfan, maar dit was niet de reden dat mijn oog erop viel. Dat soort acties is meestal al op=op voordat je kans krijgt om te sparen. Nee, het ging hier namelijk om een dubbele aanbieding. Je kan ook meedoen aan een wedstrijd, waarbij je je verkleed als een van de figuren uit de film laat fotograferen!! De hoofdprijs is een reis voor vier personen naar het echte Prinsessebal in februari. En zelfs dat was nog niet de reden van mijn stralende lach en goede humeur. Ik ga uiteraard meedoen. Namelijk zo! Ben benieuwd of ik een prijs win!
Stinkdier
16 10 05 - 19:16.
Floppy was niet lekker afgelopen week. Hij wilde niet eten en hij wilde niet drinken. We hebben het een dag of wat aangekeken, maar toen hij zichtbaar begon te verslappen, wilde ik toch maar weer met hem naar de dierenarts, hoe erg hij dat ook vindt. Een vriendin wist echter raad: 'Toen mijn hond hetzelfde had, moest ik hem van de dierenarts eerst een paar dagen gekookte kip en rijst geven. En daar knapte hij helemaal van op!' We probeerden het meteen uit en inderdaad: hij had weer interesse in zijn eten! Er was slechts een klein nadeeltje: Floppy laat er enorm stinkende scheetjes van! Zo erg, dat hij er zelf last van heeft! Maar daar wist hij dan weer een oplossing voor! Enne ... hij is weer helemaal de oude, hoor!
Begrafenisritueel
15 10 05 - 20:04.
'Dit liedje mag je draaien als je ooit definitief afscheid van mij moet nemen.' Mijn man kijkt me geschokt aan en als hij ziet dat ik het meen, antwoordt hij dat het dit helemaal geen leuk gesprek vindt. 'Maar dan weet je niet wat ik wil!' Hij zegt dat hij dat tezijnertijd zelf wel regelt. Ik zet door: 'Daar staat jouw hoofd helemaal niet naar, dan heb je verdriet.' Ik weet niet veel meer van de tijd rondom het overlijden van mijn vader. Maar wel dat iedereen zoveel wilde weten. Dat we zoveel moesten doen. En helemaal niet wisten 'hoe hij het gewild zou hebben.' Wij wilden eigenlijk alleen maar met rust gelaten worden. In de familie en vriendenkring van B. leeft iedereen nog, dus veel persoonlijke ervaring heeft hij gelukkig niet. Dan ineens schatert hij het uit. 'Je hebt gelijk', zegt hij, 'stel je voor dat je me nooit zou vertellen dat je snel wagen- en zeeziek bent. Zul je zien dat ik je uitstrooi over zee. Ben je mooi klaar mee!' Ik zucht en haal mijn schouders op. Volgende keer nog maar eens proberen om een serieus gesprek te hebben.
Anti-slipcursus
12 10 05 - 17:59.
Afgelopen maandag stond weer eens in het teken van een teamuitje. Ditmaal in Lelystad: een anti-slipcursus. Vooraf had ik er een hard hoofd in. Niet alleen ben ik erg gemakkelijk wagenziek, maar daarnaast stond ik er helemaal niet op te kijken om noodstops en pirouettes te maken met onze auto. Gelukkig viel het alles mee. Het is ruim 20 jaar geleden dat ik mijn rijbewijs haalde en ongemerkt sluipen er wat schoonheidsfoutjes in. Ook zijn de verkeersregels (en het verkeer) aangepast ten opzichte van de tachtiger jaren. Ondanks het feit dat ik het merendeel van de pionnetjes onder de auto wist te verzamelen, kreeg ik toch een 'voldoende' als eindcijfer. En een pluim omdat ik had doorgezet. Als je dus een keer in de gelegenheid bent: zet je angst van je af en ga ervoor!
Lifters
07 10 05 - 20:07.
Pas toen ik ze zag, viel het me op dat het al zo lang geleden was dat ik ze zag. Twee lifters die door een auto keurig bij een bushalte werden afgezet, het bordje met de naam van de stad nog onder de arm. Een jaar of tien, vijftien geleden heb ik ooit eens iemand meegenomen. Het regende behoorlijk en de jongen zag er zo nat uit. Eenmaal weer op weg vroeg ik me wel af of het nou zo verstandig was: een jonge vrouw helemaal alleen. Maar het was een gezellig ritje en 30 km verderop stapte hij weer uit, mij ongedeerd achterlatend. De laatste jaren zag je ze nauwelijks meer. Tot vandaag dus en meteen twee tegelijk. Teken van deze tijd, na jaren van voorspoed? Of gewoon toeval, dat niet echt ergens op gebaseerd is? Toch de komende tijd eens wat beter opletten.
Vissen
06 10 05 - 20:24.
Mijn broer gaat een weekje op vakantie met z'n vriendin. En of ik op de vissen wil passen. De vissen? Ik wist niet eens dat ze die hadden! Maar even later sta ik bij een grote glazen kom. Mijn schoonzusje wijst ze een voor een aan: 'Die heet Vis en die andere heet Fish en die daar net onderdoor schiet, dat is Blub. En ze vinden me leuk!' Inderdaad, als ze zich over de kom buigt, zwemmen de goudvissen omhoog. Ik kijk ook even, maar helaas, ze zijn blijkbaar nogal eenkennig. Met een knuffel en een 'goede reis' vertrek ik weer, een koffer vol goede adviezen nog in mijn oren. Kijken of ze morgen wel naar mij toe komen zwemmen.
Studie
05 10 05 - 19:34.
Alles draait sinds kort om mijn studie. Morgen over zeven weken zit ik voor het eerst in twintig jaar weer op een schoolbankje, bibberend te wachten op de examenopgaven. Dit keer niet met pen en papier, maar heel modern (in mijn beleving) althans: met een computer. Iedereen in mijn omgeving leeft met mij mee, of ze willen of niet. Zelfs een vroegere baas zei dat ik me geen zorgen hoefde te maken, hij kende me goed genoeg om te weten hoe hoog de lat wordt gelegd. In mijn hoofd herhaal ik voortdurend de zin 'ik heb geen examenvrees'. 's Avonds ga ik nergens heen zonder een studieboek: buitenshuis voor in de file en binnenshuis voor naast het fornuis. Door de weekeindes staat een dikke streep: studeren! Nog zeven weken en één nachtje. Ik zal hoe dan ook blij zijn als het achter de rug is!
Hoge hakken
04 10 05 - 19:33.
Ik ben een unieke vrouw, want ik heb weinig met schoenen. Ik koop een aantal paren in diverse kleuren en die loop ik af. Dit keer waren mijn bruine schoenen echt versleten. In de schoenenwinkel zag ik leuk stel. Het enige nadeel was dat de hak hoger was dan ik gewend ben. Normaalgesproken is een klein hakje vrouwelijk. Maar hoger wordt vooral leuk om te zien bewegen: strompelend en struikelend en wanhopig mijn evenwicht bewarend. Toch zaten deze echt lekker, dus ik besloot het risico te nemen. Vandaag had ik ze voor het eerst aan, onder een knielange rok. De hele dag kreeg ik complimentjes. 'Wat ben je lang zo!' en 'Joh, moet je vaker doen, staat je hartstikke goed!' Slechts een klein minpuntje kon ik noteren: mijn man is niet zo heel veel langer dan ik. Ik kon 'm nu recht in de ogen kijken. Ook knuffelen gebeurde op gelijk niveau. Een stuk minder leuk. Maar ach, hoge hakken, echte liefde.
Opvoeding
03 10 05 - 20:42.
Gisteren waren we bij vrienden op bezoek. Hij vertelde dat ze een paar dagen eerder samen uit eten waren geweest. Alleen had het erg lang geduurd voordat de lege borden werden opgeruimd. Keer op keer kwam de serveerster langs, maar meenemen ho maar. Uiteindelijk had hij er iets van gezegd. 'Ja maar, meneer', had de juffrouw geantwoord: 'Bent u dan niet opgevoed of zo? Uw bestek ligt niet in de juiste stand op het bord! Op deze manier denk ik dat u nog niet uitgegeten bent, hoor!' Onze vriend had haar stomverbaasd aangekeken, zijn bestek aan een kant gelegd en toegekeken hoe het bord toen wel werd weggehaald. Nog steeds verbrouwereerd waren ze uiteindelijk vertrokken. Ze had gelijk, ik ken die etiquetteregel ook. Maar ik had onder het mom van etiquette iets heel anders weggehaald: haar fooi! Want hoofdregel is dat je klanten niet op deze manier toespreekt!
Pluim
01 10 05 - 19:09.
Tijdens een van de twee grote evenementen die ik de afgelopen weken mocht organiseren, werd een prijs uitgereikt. 'Verzin maar iets leuks en het mag wat kosten', was de opdracht. Dat was gemakkelijker gezegd dan gedaan. Een kunstwerk? Een goed doel? Een uitje? Ik besloot te googlen en zo kwam ik op de pluimensite. De oplossing! De ontvanger bepaalt zelf uit een aantal mogelijkheden wat hij of zij met het te besteden bedrag wil doen. Ik bestelde de pluim en kreeg naderhand een enthousiaste reactie van de winnaar. Nu had ik echt de smaak te pakken en bestelde er nog drie, kleintjes ditmaal, voor collega's die iets bijzonders hadden gedaan. Wederom niets dan lofuitingen. Vandaag belde de postbode aan: hij had een pakje voor ons. Nog voordat we het openden, herkende ik de doos: een pluim! Het bleek een verlaat huwelijkscadeau te zijn. De pluim heeft slechts een nadeel: het is erg moeilijk kiezen tussen al die leuke dingen!
