Zo jong als je je voelt
Mijn moeder kan niet uit haar ogen kijken van de hoofdpijn. 'Kom voor de zekerheid toch maar even langs,' zegt de dokter. En dus neem ik een uurtje vrij en breng haar naar de praktijk. Hij onderzoekt haar grondig maar constateert 'gelukkig' alleen een zware migraine. Hij geeft andere medicijnen mee, wat zwaarder dan de pillen die ze normaal gesproken slikt bij een aanval. 'Haal ze maar gelijk op bij de apotheek', adviseert hij mij. 'Hoe eerder ze ze inneemt, des te beter.' Hij informeert nog even naar de gezondheid van manlief en knipoogt: 'Niet te streng zijn voor hem, hoor. Gezond eten en bewegen is goed voor hem. Maar het moet ook wel leuk blijven.' Ik lach terug en beloof hem de boodschap over te brengen. Als mijn moeder weer in haar bed ligt, haast ik me naar de apotheek. De juffrouw achter de balie typt de geboortedatum in en klikt vervolgens op de naam. Ze kijkt even naar de medische geschiedenis van mijn moeder. Dan werpt ze een blik op het recept. 'Heeft u deze medicijnen al vaker gebruikt?' Verbaasd kijk ik haar aan. En zeg dan snel: 'Het is voor mijn moeder.' Het meisje verschiet van kleur, mompelt iets en duikt weg om de bewuste medicijnen te pakken. Kijk, mijn moeder ziet er met haar 67 jaren nog hartstikke goed uit. Je geeft haar echt haar leeftijd niet. En het zijn drukke, hectische en emotioneel beladen weken geweest voor mij. Maar geloof je mij nou echt als ik zeg dat ik in 1942 geboren ben?
